Droga do Tarvisio

Droga do Tarvisio to powieść drogi, tyle że nie w amerykańskim, ale w polskim stylu.

 

W życiu nie można być niczego pewnym – pokazuje przypadek bohatera Drogi do Tarvisio. To ironiczna, a zarazem gorzka opowieść o Polaku, który w kwietniu 2011 roku odbywa podróż do Pragi, Wiednia i Włoch. W czasie samotnej wyprawy bohater spotyka obcokrajowców i rodaków, choć nie zawsze są to sympatyczne spotkania i „przygody”. Przede wszystkim jednak zmaga się z własnymi kompleksami, fobiami, przesądami – politycznymi, narodowościowymi, religijnymi. Poza tym, na przekór wszystkiemu, liczy, że odzyska ukochaną kobietę, która została w kraju.

 

"Wędrówka bohatera przez Europę jest niczym zdobywanie kolejnych kręgów wtajemniczenia. Chwile wspomnień o wspólnym szczęściu, chwile cierpień, które przeżyć musi mężczyzna, przypadkowe spotkania, zachwyty odczuwane wobec zetknięcia ze Sztuką – to wszystko uświadamia, jak wiele trzeba doświadczyć, by zasłużyć na miłość".

Monika Badowska,  recenzent literacki, prowadzi blog Z lektur prowincjonalnej nauczycielki

 

"Droga do Tarvisio Grzegorza Kozery jest pretekstem do analizy uprzedzeń kulturowych, wad narodowych, kompleksów. Słychać w niej żal człowieka, który głosował za przystąpieniem swojego kraju do UE, ale nadal nie godzi się z tym, że kaci żyją lepiej niż ich ofiary. Dlatego w kwestii różnic cywilizacyjnych w obrębie wspólnej Europy chciałby wyraźnie powiedzieć, że czyste toalety niekoniecznie świadczą o czystości sumień.

Książka mocno niepoprawna politycznie, dobrze napisana, pełna humoru, zmusza do refleksji".

Piotr Adamczyk, publicyta

 

Przeczytaj recenzję Jarosława Czechowicza, blog Krytycznym okiem

 

 

Nigdy się nie dowiemy, co dzieje się w snach drugiego człowieka. Z reguły nawet sam śniący zapomina, co było treścią jego snu, tracąc przez to dostęp do prawdy o sobie.

W serii Z Wykrzyknikiem!  chcemy dotrzeć do tej prawdy, która przeplata się z fikcją. Ale co jest realne, a co tylko snem? Nie wiadomo, bo każda historia mogła wydarzyć się naprawdę. Historia, która powinna być wykrzyczana, tak abyśmy mogli ją dobrze usłyszeć. Bo czy te próby opowiedzenia drugiemu człowiekowi o sobie, o swoich radościach, marzeniach a także... koszmarach nie mają sensu? Czy musimy pogodzić się z wewnętrznym więzieniem nawet wtedy, gdy życie w nim jest tak przerażające, że myślimy wyłącznie o najgorszym?

Inne książki z tej serii:

Spektrum - Krystiana Głuszko

Przewrotność dobra - Jolanty Kwiatkowskiej